20 Aralık 2008 Cumartesi

Bulanık, depresif bir şeyler...

RF'ten önceki son sinavim 27 gün önceydi, unutmusum sinav dönemi gelince nasil oluyor, gerçi bu dönem çok sınav dönemi hissi yaşamamış olsam da neyse...

dün gene sinavim vardı, bundan sonra pzt, sonra sali, bunlarin üstüne -ki büyük ihtimal uykusuzluklar geçecek günler olacak bu günler- bir de sunum yapmam lazım

sonra 2 proje var,bir de rapor. ilk projelerim olacak, bakalim ödevlerim gibi anlamsiz mi olacaklar onlar da

bitirme için de bu hafta artık bir şeyler çıkarmamız lazım, onda da umutsuzluğum var

her sey bunalti getiriyor üstüme, belki bundan önceki 4 yıl boyunca olduğu gibi kafama takmam gereken ders dışında hiçbir şey olmasaydı rahatlıkla başedebilecektim okulla ilgili konularla, ama bu sene her şey ağır geliyor.

annemin 13 yıl ara verip 7-8 sene çalıştıktan sonra artık çok yoruluyorum, bunaldım emekli olacağım demesine gülüyorduk; ama ben bazen şimdiden emekli olsam diye düşünüyorum, belki öğrencilikten emekli olabilirim şu anda bir tek buna hakkım var...

16 Aralık 2008 Salı

Çekirdekten Çıkma

Bebeğin ilk çevresi anne ve baba, bir de belki de kısa süre için anneye yardım etmek için evde olan anneanne, teyze...

Bebek büyüdükçe çevre genişler artık sürekli gördüğü kişilere mahalledeki arkadaşlar eklenmiştir.

Sonra kreş arkadaşları, anaokulu arkadaşları,

İlkokula başlanır, sınıf öğretmeni ve sınıf arkadaşları eklenir çevreye...

Artık sürekli görülen, vakit geçirilen kişiler ev, okul ve mahallede bulunanlardır.

Biraz da sistemin etkisiyle dershane arkadaşları eklenir listeye; bu arada okul-ev değiştirdikçe yeni kişilerle tanışılır. En baştaki çekirdek çevreden uzaklaşma ihtiyacı ister çocuk bu dönemde. Beğenmez çıktığı çekirdeği, belki de bu yüzden mutsuz olur kırılır çekirdekten çıkarken...

Lise ya da üniversite için bulunduğu şehirden de ayrılır, artık kabuk iyice kırılmıştır, serbestlik vardır. Yeni tadılan bu duygu önce eşsiz gelir, sonuna kadar kullanılır bu özgürlük duygusu sınır bulana dek.

Ancak birkaç sene sonra artık yavaş yavaş özlem başlamıştır o ilk çekirdeğe... Ama o çekirdeğe yeniden girmek de insanı boğar, eski çekirdek artık dar gelir. İlk çıkılan çekirdeğe benzer bir yaşam özlemi duyulur, ona benzer ama yeni sınırları olan...

11 Aralık 2008 Perşembe

bugün...

















"Alfie"(1966) ve "Sleepy Hollow"(1999)...

"My Blueberry Nights"(2007)

Peşine film izlemekten yorulmuş gözlerle uyuklayarak, Hitler'in son dönemini anlatan "Der Untergang- Downfall" (2004)

Sonra eskiden izleyip çok beğendiğim, bugün ise birazını izlediğim "Good Will Hunting" (1997)

...derken son gün goldmax sömürüsü halinde geçti :)

Bu kadar çok filmi peşpeşe izleyince artık ne izlediğimi hangi filmde neyi görüp neyi sevdiğimi bile unutuyorum, ama kafa dağıtmak açısından çok iyi oluyor; boşlukla doluluk arasında gezinmek isteyenlere önerilir.

dün (Bayram 3)

Bayramda GoldMax'in açık olması sayesinde, normalde görüntüsünü ya da sesini yeterli kalitede bulamadığım eski filmleri izleme imkanı buldum. Bu sabah "The Gods Must Be Crazy" adlı 1980 yapım bir komedi filmini izledim. Film güney afrika'da Botswana'da çekilmiş. Konusu ise, buldukları Coca-Cola şişesinin Tanrılar tarafından yollanmış kötü bir şey olduğunu düşünen yerlilerin mutsuzluklarını sona erdirmek isteyen bir Afrika yerlisinin, çocuklarını kurtarmak için şişeyi alıp dünyanın sonuna atmak için çıktığı yolculukta başından geçen komik olayları anlatıyor.

Akşam ise Diane Keaton'ın başrolünde oynadığı "Surrender Dorothy" adlı 2006 yapımı, türünün dram olarak belirtildiği ama bence içinde komedi unsurlarını barındıran, en azından filmi izlerken insana mutsuzluk vermek yerine, hafif de olsa insanı sık sık gülümseten bir filmdi.

Günü "The Machinist" adlı film ile sonlandırdım :) Annemi ikna edebilseydim testere 4'ü izleyecektik, ama makinistten de memnun kaldık. Filmin konusu başta çok ilgimi çekmese de görüntüleri ve filmin başrol oyuncusu Christian Bale'in oyunculuğu sayesinde filmi beğendim. Filmdeki adam(Christian Bale) bir senedir doğrudürüst uyumamış, filmin sonlarına doğru gözü kapanıyordu; benim de uykum gelmişti ama uykuya direnerek filmin sonunu getirdim, daha ilginç bir son olabilirdi, ama film etkileyiciydi. Eminim ki sinemada daha etkileyici olacaktır, bu arada imdb notu da 7.8'miş.

10 Aralık 2008 Çarşamba

Bayramın 2. Günü

İstanbul'a gitmeye karar verip gitmeden önce oğluyla gelip bizimle bayramlaşan Ayhan amcam, sonra bizim Bafra'ya gidip oradakilerle bayramlaşmamızla günün bayramlık kısmı tamamlanır...

A Good Year ve Die Fälscher filmleri izlenir. İlki komedi tadındaydı, ikincisi ise savaş zamanı Almanya'da yahudilere kalpanzalık yaptırılan toplama kampında geçen dram ağırlıklı bir hikayeydi. Filmleri beğendim...

Bu ikisinin arasında da bir filme biraz baktık, kanlı bir gerilim filminin arasına sokuşturulmuş komedi sahneleriyle acaip fakat sıkıcı bir filmdi, pek beğenmeyip bununla vakit harcamayalım diyerek diğerine geçtik.

Aa bir de Heroes bölümü izledim, 12ydi sanırım. Artık düşünmeden sorgulamadan kayıt tutmadan izliyorum :D

Bu bölümdeydi ya da bir öncekinde, kadriye teyzemin hep bahsettiği Sahaja Yoga'da geçen herkesi her şeyi affetmelisin kuralı geçiyordu...

Sylar ile elektrik saçan Elle arasındaki diyalogta, kız önce Sylar'ı babasını öldürdüğü halde, sonra da kendisini yaptığı kötülükler için affediyor ve acısı yok oluyordu... Bunu üzerine Sylar:

"Kendini affettin, Elle. Hepimiz benliğimizle bir savaş içindeyiz.
İnsan olmanın gereği bu. Asıl püf noktası, kazanan tarafta
yer almanın yolunu bulmaktır."

diyor... ayırmışım altyazıdan buraya koyayım dedim :)