4 Haziran 2013 Salı

Uludağ Kış Eğitim Faaliyeti

Tarih: 15-17 Mart 2013
Ekip: 18 Başlangıç
15 Mart Cuma

22:30 Beşiktaş'tan 22:00'de kalkan otobüse Kadıköy’den binip Bursa'ya doğru yola çıkıldı.

16 Mart Cumartesi

04:40 Uludağ milli parkı oteller bölgesine varıldı. Hava hafif kar yağışlı ve sert rüzgarlıydı.

05:40 Yürüyüşe uygun giyinilip hazırlandıktan sonra pistlerin olduğu bölgeden yürüyüşe başlandı. Yer yer tipi olduğu ve buz tutmuş kısımlar olduğu için yol kısa olmasına rağmen yorucu oldu. Şahsen ben kazma desteğiyle yürüdüm, hatta düşünce kaymasam da kazmayla durdum.

7:30 Az bir yol kaldığı halde nispeten rüzgar almayan bir yerde mola verip çay içip, kuruyemiş atıştırdık.

8:40 Kamp alanına  varıldı, çadır alanı seçilip, kar duvarı örülmeye başlandı. Tipi ve yağış durumu nedeniyle Aladağlar'a nazaran duvara daha çok önem verdik. Tuvalet için de yer belirleyip duvarla bölme yapıldı. Uludağ'da birden sis çökmesi ve bu nedenle kolayca kaybolma ihtimalimize karşı, herhangi bir nedenle habersiz ve yalnız olarak alan dışına çıkmamamız gerektiği öğütlendi. Zaten duvar yapmayı bitirirken biraz ötemizi bile göremiyorduk. Duvar yapımı bittikten sonra çadır kurulumu yapıldı.

10:30 Kurduğumuz çadırlarda biraz dinlenmek için saat 12'ye kadar mola verildi.

12:15 Kazma düşüş eğitimi için uygun yere gidip, önceden kış eğitimi almışlar ve almamışlar olarak iki gruba ayrılıp eğitime başlandı. Yaklaşık iki saatlik düşüş eğitiminden sonra da kazma yardımıyla buzul inişi ve çıkışı eğitimi alındı. Kramponsuz zor olsa da buzul çıkışını eğlenceli buldum.

15:15 Eğitim tamamlandıktan sonra kamp alanına varıldı. Ne kadarlık mola vereceğimiz söylenmediği için uyusak mı uyumasak mı çelişkilisiyle akşam 6'ya doğru tulumları çıkarıp uyumaya karar verdik. Akşam 8'e  doğru ise yarım saat içinde hazır olmamız söylendi.

20:30  İki gruba ayrılıp iki tane iglo yaptık. 12'de çadırlara geçildi.

17 Mart Pazar

00:20 Önceki molada akşam yemeği için getirdiklerimizi yemediğimiz için yemek yapıp yiyip, sabah için de su ısıtıp çayımızı içip yattık. Uludağ çok soğuk olur korkularımıza rağmen belki yemeğin de etkisiyle gece pek üşümedik.

08:00 Sıraya geçildi ve Keşiştepe Çanağı'nı görmek üzere o bölgeye doğru yüründü, ama yoğun sis nedeniyle pek bir şey göremedik.

11:15 Kamp alanına varıldı, burada 15 dakika mola verildi.

11:30 Sefa bize kar emniyet malzemelerinin kullanımını anlattı. Denemek isteyenler kendisi denedi.

12:15 Kamp alanına varıp, toplanma ve oteller bölgesine doğru 14:30 gibi yürüyüşe çıkış. Ayrıca tüm etkinlik boyunca genelde sürekli 20 dk civarı geciktiğimiz için ceza olarak üzerimizde kazma düşüş eğitiminde olduğu gibi poşet giyerek oteller bölgesine doğru yürüyüşe geçtik.

15:40 Otobüse varıp, üstteki poşetlerden kurtulup :) yola çıkıldı. Yol üzerinde Köfteci Yusuf'ta karnımızı doyurup İstanbul'a doğru yola devam  edildi.

15 Mart 2013 Cuma

Niğde-Aladağlar YTÜDAK Kış Eğitim Faaliyeti

Tarih: 29 Ocak- 2 Şubat 2013
Ekip: 24 Başlangıç, 18 Gelişim+Üye+Eğitmen

29 Ocak Salı:

22:05 Harem'den kulübün diğer üyeleriyle birlikte toplam 42 kişi bir otobüs yola çıkıldı.

00:25 ve 04:20 İki adet 20şer dakikalık mola verdik. İlk mola yerinde yedek eldiven sahibi olmanın önemli olduğunu farkedip satıcı çocukla kendimize uygun eldiven ararken, size dağda lazım olur diye satmaya çalıştığı değişik eşyaların işimize yaramadığını anlatırken biraz eğlendik.

30 Ocak Çarşamba:

07:30 Niğde otogarının yanındaki benzin istasyonunda verilen, traktöre binmeden önceki son molada giysiler değiştirildi ve aynı otobüsle Çukurbağ' doğru devam edildi.
09:35 Çukurbağ'da iki traktöre binip Sarımehmetler'e doğru yola koyulduk ve traktörün gidebildiği yere kadar yol aldık.
10:35-11:25 Sarımehmetler'de traktörden inip yürüyüş için hazırlandık. İçlikle hafif üşümeyi kabullenmeyen ben gene yürümeye polarla başladım. Çoğunluk hafif üşüyecek şekilde giyindi, batonları olan batonları hazırladı ve yürüyüşe başladık.
12:10 Mola verip çay içip kuruyemiş yedik.
14:55 Yolculuğun son kısımları epey zorlu olsa da sonunda Kocadölek'te kamp atacağımız alana vardık, kısa bir süre dinlendikten sonra hava kararmadan çadırları kurmak için hazırlığ başladık. Kürek ve kazmalar paylaşıldı. Başlangıç olarak toplu halde çadırları kuracağımız yere ve düzene karar verip, çadır grupları kendi çadırları için zemini kürek yardımıyla çukur kazdı ya da düzleştirdi. (Biz düzleştirdik, ama bu noktada köşelerde sert zemine inmek önemli, çünkü genelde çadırın orta kısmında oturulduğundan çadırın zemini bir gecenin sonunda köşede kalanlar havada kalıp, pek de konforlu bir halde kalmıyor. Zemini kazanlarınki daha iyi durumdaydı etkinlik sonunda)
16:45-17:30 Grid düzende kurduğumuz çadırlarda molamızı verdik.
17:30-19:00 Ekiplere ayrılıp katmanlı kar tabakalarını kullanarak çadır alanını rüzgardan koruyacak kar duvarını yaptık. Çadırlara çekildik. İlk akşam yemeğimizi salçalı bulgur pilavıydı, aslında sucuklu da yapabilirdik ama ya yetmezse korkusu bizi ilk gün sucuk tüketmekten alıkoydu, ama sonra ne oldu, bitiremediğimiz az miktardaki diğer yiyeceklerle beraber sucuğu da verdik :).
21:30 Yemekten sonra sıcak çikolatamızı içip gece yürüyüşüne uyandırılırız diye düşünerek erkenden uyuduk.

31 Ocak Perşembe:

06:30-8:00 Alarmımız çaldı ama uyku tulumundan tamamen çıkmamız yarım saati buldu. Gece bir kısmımız çok sıcaklarken(hatta ısıtıcı ile ayağını yakarken) benim ayaklarım bileklerime kadar buz gibiydi. Sanırım üşüdüğümüzden dolayı çok oyalandık ve kahvaltıyı bile yetiştiremedik. Kendimizi kazma düşüşü için poşetledik ve saat 8 gibi sıraya geçtik.
09:00-14:00 4 farklı şekilde(yüzükoyun ve sırtüstü başaşağı ve başyukarı olarak) ve kazma sağ ve sol elde toplam 8 değişik şekilde kazma düşüş eğitimi alındı. O gün pek bir şey yemediğimizden ve kazma düşüşünde yorgunlukla kazmayı bir yerime saplamamak için özellikle sonlara doğru benim için bol dinlenmeli oldu.
14:00-15:00: Bir sonraki gün için karı düzlemeye çalıştık ve kamp alanına doğru yola koyulduk.
15:15-16:30 Serbest bırakıldığımız bu saatlerde günün ilk öğünü kahvaltıyı ancak yapabildik.
16:45-18:00 Eğitmenimiz Sinan tarafından kar babası, T profil(dik ve yatay), deadman ve kazma gibi kar emniyet malzemelerinin kullanımı uygulamalı olarak öğretildi.
18:15-19:00 Kar mağarası için toplu halde kar yığıldı, yığılan karı kullanmasak da ısınmamız için iyi bir çalışma oldu. Sonra çadırlara geçildi. Akşam yemeğimiz salçalı yoğutlu mantıydı, üzerine de salep içtik. Çadır üyelerimizden birinin ayağı bir önceki gece ısıtıcı toz yüzünden yanıp su toplamıştı. Eğitmen Sinan'ın getirdiği steril iğne yardımıyla ufak bir operasyonla su toplayan kısım boşaltıldı. Bir de önceki gece ayaklarımızın donduğunu söyleyince klüp başkanımız Coşkun bize uyku tulumunun ayak kısmını tulum kılıfını geçirin tavsiyesi verdi, böylece ayaklarımız daha az üşüdü.
2:00 Gece yürüyüşü için uyanın düdüğü çaldı.
2:30-3:40 Keşke bir önceki gece de uyandırılıp yürüseydik dedirten ayaklarımın tekrar ısınmasını sağlayan fazla da uzun sürmeyen bir yürüyüş oldu. Yürürken artık şehir hayatıyla tamamen koptuğumu sadece dağda kar eritip, sıvı alıp, karnımı doyurup, üşümemeyi düşünmeye başladığımı farkettim.


1 Şubat Cuma

6:30-8:00 Uyanma-kaşarlı sucuklu katmerli fıstık ezmeli harika bir kahvaltı yaptık, kazma düşüş sınavına çadırcak hazırdık.
8:30-12:00 Bu sefer iyi beslendiğimden enerjik şekilde bir kazma düşüş tekrarına katıldım ve peşine de dalgınlık, dikkatsizlik, kazmayı kontrol edememe vs yaşamadan sorunsuz şekilde sınavı geçtim.Özellikle sınav kısmında güneş altında beklediğimizden iyi ki güneş koruyucusunu sürüp gitmişim dedim. Bembeyaz alanda öğle sıcağında güneş ne kadar içimizi ısıtsa da oldukça yakıcıydı.
12:15-13:45 Sınavı geçmiş güneşi görmüş mutlu başlangıçlar olarak çadır dışında yemek yiyip, çay içtik, fotoğraf çektik.
14:00-16:15 Kar emniyet malzemelerinin kullanımı için dörtlü gruplar halinde sınav olduk. Karbabamız acayip güvenli oldu :)
16:40-17:00 Kısa bir süre dinlendikten sonra  kar babası yapmak için başka bir alana yürümeye başladık.
17:15-19:20 Bora'nın nasıl yapılacağını anlatmasından sonra, 8'er kişilik üç grup halinde kar mağaralarını yapmaya başladık. Bizim grubun yanında Coşkun olduğundan doğru başladık, yanımızdaki grup giriş kısmını yanlış anlamıştı o yüzden biraz vakit kaybettiler. Üşümemek için içeri giren kişinin 2 dk sonra çıkmasına karar verdik, o düzenle çalıştık. Sonuçta iki saatlik çaba sonunda içinde 4-5 kişi kalabilecek hale getirdik.
19:30-22:00 Sucuklu bulgurumuzu yaptık, şarkı söyleyip ısınmaya çalıştık ama daha saat 9 olmadan biz titriyorduk ve uyuyanlar olduğundan erken sessizlik ricası oldu. O yüzden en az +4 derece sıcaklığı olan karmağarasında kalmaya karar verip, çantalarımızda uyku tulumlarımız,matlarımız ve termosumuzda çayımızla 10 civarı Ali ile birlikte kar mağaralarının olduğu yere gittik. 
22:00-3:15 Kendi kazdığımız mağarada kalmamız için içerideki karı çıkarmak gerektiği ve bunun için de kürek gerektiği için kamp alanına geri dönmeye üşendik. Ali kontrol etti ve diğer mağaralardan birinin kalınabilecek düzeyde olmasını söyleyince onda kalırız dedik. Ancak mağarayı görünce içerde oturup çay içip geyik yapıp fotoğraf çekme hayallerimiz suya düştü çünkü sadece sürünerek girebileceğimiz bir alan vardı ve tavan çok alçaktı. Neyse sonunda ikili ikili yatacak şekilde içeri yerleştik, Ali ayakkabılarımızı ve çantaları kapıya yerleştirip gitti. İlk 20 dakikadan sonra 4 kişiden biri, dayanamıyorum diyerek mağaradan çıkıp çadıra gitti. Biz, içeride kalanlar matta kayıp buza değmeden uyumaya çabalayıp, alarm çalma saatine kadar zaman zaman dakikaları saydığımız, ara ara kabuslu, çok da sıcak olmayan bir gece geçirdik. Ama gene de kar mağarası güzel diyebilirim, sadece kalmaya giderken daha konforlu hale getirmek için küreği yanında bulundurmak gerekli dersimi aldım.


2 Şubat Cumartesi

4:00 Zirve simülasyonu için her çadır grubu bir çanta, bir uyku tulumu, bir mat ve ocağıyla sıra olması gerekiyordu. Bizim çadırın dördüncü üyesinin ayağı iyi olmadığından çadırda kaldı, üşürse çay içsin diye ocağı da ona bıraktık, sadece gece mağarada içmeyi umduğumuz ılınmış çaydan biraz içip, mağara maceramızda ıslanmış çorapları değiştirip, biraz gecikmeli olarak sıraya geçtik.
4:20 Yürüyüşe başladık, ancak sıcak sıvımız ve ocağımız olmadığı için ileride ne yapacağız bilmiyorduk. Sırayla öne geçip iz açarak yürüyüşe başladık. Üşüyenlere iz  açma ve çanta taşıma çözümleri nispeten etkili oldu. Yolda midesi bulananlara da gelişimden yiyecek takviyesi yapıldı.
5:30 Bizim gibi sıcak sıvısı olmayanlara diğer arkadaşlar içeceklerinden verdi ve herkesin sıvı almış olması sağlandı. O molada bir şeyler içmeseydim susuzluktan 10 dakika sonra yürüyemeyecek hale gelirdim tahminen. Biz de yanımızdaki kuruyemişten dağıttık.
6:50 Yukarıda uzun bir mola verdik. 15-20 dakika önce varsak gündoğumunu yukardan izleyecektik ama biraz kaçırdık, ona üzüldüm ama sonunda mola vermemize de sevindim. Yüksekte olduğumuz için fazla rüzgar almayan güvenli bir kaya dibi seçilip oraya yerleştik. Karlar eritilip sıcak su yapıldı bir şeyler atıştırıp değişik bitki çaylarıyla ısındık, keyfimiz nispeten yerine geldi. Burda Sinan zirve için devam etmek isteyen olup olmadığını sordu, bir kaç kişi istediğini belirtti, ancak zirve yapmak için yaklaşık 5 saat daha yol olduğunu görünce hevesler kursakta kaldı. Sonra dönüş yoluna geçildi, bu sefer yokuş  aşağı iz  açmayı öğrendik.
8:45-10:45 Kamp alanına varış ve sıra halinde olup kısa bir değerlendirme sonrası kahvaltı yapıp, tamamen toparlanmak için 1 saat 45 dakika zamanımız olduğunun söylenmesiyle hızla su ısıtma işlemine geçiş.
10:45-12:15 Sonradan verilen ek 45 dakika sürede de hazırlanamayınca, 11:30 gibi kamp yüküyle birlikte artan yiyeceklerin gömüleceği yukarıdaki mağaraya kadar çıkıp inme
12:30-14:15 Dönüş yürüyüşü
14:30- 16:45 Traktörle Çukurbağ'a varma, iki midibüsle terminale yolculuk. 
16:45-17:30 Terminalde dağ kıyafetlerimizden kurtulup, çantaları emanetli odaya yerleştirme ve dönüş biletlerinin ayarlanması. 
17:30-21:00 Niğde merkezde kırk küsür kişiyi yedirebilecek restoran ararken şehir merkezinde yürüyüş ve bulduğumuz kebapçıda, önce otobüsü erken olanların, sonra diğerlerimizin karnımızı doyurma mutluluğu, sonra normalde akşam 6'da kapanan mekandan 9'da ayrılış ve otogara yola çıkış.
21:30 Otogardan İstanbul'a dönüş yolculuğunu başlar.

4 Şubat 2013 Pazartesi

YTUDAK'la Çınarcık

Gürcistan'da aldığım kararı uyguladım ve döner dönmez dağcılık eğitimi almak için arayışa geçtim. Şanslıymışım kayıtın son haftasında YTUDAK'a katıldım. Katıldıktan 10 gün sonra da dönemin ikinci eğitim kampına denk geldim. İşte o etkinliğin faaliyet raporu..

Faaliyet : Çınarcık Eğitim Faaliyeti
Tarih: 30 Kasım – 01 – 02 Aralık 2012
Ekip: 64 kişi başlangıç grubu

30 Kasım 2012 Cuma
22:40 Kadıköy'den plana göre 10 dk gecikmeli olarak Haldun Taner önünden kalkış. Cuma akşam yola çıkıp sabaha kadar uzun bir yürüyüş gerçekleştirileceği için yolda uyunmasını tavsiye ediyorum, hatta feribot öncesi ve sonrasında uyuyup feribotta ekiple kaynaşmak daha güzel olacaktır. Ben toplamda 1,5 saat civarı uyudum, daha fazlası daha iyi :).

01 Aralık 2012 Cumartesi
02:30 Çınarcık'ta yürüyüşe başlanacak yere varış. Hava yağacak gibi olduğundan yağmura uygun ve üşüyecek şekilde giyinme, poşetten tozluk yapımı vb hazırlıklar yarım saat sürdü. Burada kulüpten ödünç aldığım çantamı sırtıma göre ayarlasaydım gidiş yolculuğu çok daha rahat geçecekti. Bir de uzun kollu içliğiniz varsa yolu onunla geçirmemiz tavsiye edildi, sakın polarla yürümeyin dendi, ben tam tersini yaptım(içliğim yoktu, polarım vardı) ama polar ince olduğundan çok problem yaşamadım.
03:00 Tek sıra halinde, konuşmadan ve başlangıç grubu olarak fener kullanmadan ay ışığında yürüyüşe başlama.
04:00 İlk mola. Henüz yorgunluk yoktu, mola uzun bile geldi ve korktuğumuz gibi bir yağmurla da karşılaşmadık.
05:15 İkinci mola, hava aydınlanmadan önceki mola, bu molayı vermesek yürürken uyumaya başlayabilirdim. Ufak bir güzergah hatası yapmışız bu moladan sonra bir miktar geri döndük.
07:30 Kent Ormanı-Çifte Şelaleler piknik alanında üçüncü mola verildi. Termoslardaki çaylar hala sıcaktı, çay-peynir -ekmek hafif kahvaltı yaptık. 10:30 Kamp alanına varış. Bir süre bazılarımız gelmiş olduğumuza inanamadık, çünkü kendimizi 1-2 saat daha yol olacağına hazırlamıştık.  Ben buraya vardığımda bir önceki gün sabah 7'de kalkmanın da etkisiyle yorgunluktan uyumak üzereydim (hatta 10 civarı yürürken uyuyup mini rüya bile gördüm), sonra bir su kaynağı görünce yüzümü yıkayıp biraz ayıldım.
11:00 Çadır kurulumundan sonra, yerleşip kahvaltı yapma ve 1-2 saatliğine uyuma.
15:00 Zorlu havada çadır toplama ve çantayı düzgün yerleştirme ve sırta uygun ayarlama eğitimi. Yağmurun başlamasıyla çadırlara dönüş.
18:00 Çadırlarda düğüm eğitimi, sonrasında tekrar uyuma.
20:00 Akşam yemeği hazırlayıp yeme, çay-çekirdek keyfi ve akşam 10'da mutlak sessizlik duyurusu tekrar uyuma.
02 Aralık 2012 Pazar
01:15 Gece yürüşü için çalan düdükle uyanma. 10 dk içinde çantada sadece uyku tulumu olacak şekilde hazır olunması talimatı verildi. Bir miktar gecikme yaşandı. Sonrasında 1-1,5 saat civarı yürüdükten ve toplanıp sayım yaptıktan sonra çadırlara dönüş.
03:00 Uyuma.
08:00 Sadece çadır toplanmamış şekilde hazır olunması söylendi. Herkes hazır olduğunda yarım saat geçmişti. Hzılı şekilde çadır kurma-toplama eğitimi. Üç kez kendi çadırımızı, bir kez başka bir çadırı ekipçe düzene uygun kurup topladığımız bir eğitim oldu.

11:00 Kamp alanından ayrılış. Dönüşte öncekinden daha kısa bir yolu kullandık.
13:15 İlk mola. Biraz! geç olsa da omuz ve kaburga kemiklerimi ağrıtan çantanın ayarının yapılmasıyla daha konforlu şekilde yola devam ettim. Yola çıkmadan çantanızı ayarlayın/ayarlatın :)
16:00 İkinci mola. Buraya gelirken gece çok yağan yağmur sonrası oluşan çamurda kirlendiğimizden, burada bulunan derede ayakkabıları yıkama. Toplu halde etkinlik değerlendirmesi, şikayetlerin alınması ve bu raporu yazmamız gerektiğinin söylenmesi. Fotoğraftaki köpek de orada bizimle birlikteydi :).Sonrasında asfalt yoldan yola devam etme.
17:15 Otobüslerin olduğu yere varma, sıra olup sayım yapılması. Yarım saat sonra yola çıkış.
20:30 gibi Kadıköy'e varış.

3 Ekim 2012 Çarşamba

Midnight in Paris (2011)


Woody Allen'ın geçen yıl çektiği, Paris'te geçen film, -Paris'e gitmedim ama :)- gitmiş izlenimi verecek görüntülerle başlıyor. Paris'te nişanlısıyla seyahatte olan bir yazarın(Gil), orda romanını oluşturmasını ve oluştururken ilişkisini sorgulamasını izliyoruz. Filmin ilginç kısmı ise yazarın romanı oluşturma şekli...

Woody Allen tarzında ince esprilerle dolu filmde, her gece bindiği araçla 20'li yıllara giden Gil, o zamanın efsanevi sanatçılarıyla tanışma fırsatı buluyor. Biraz da fantastik giden filmde,  Gil önce Benjamin Button'un tuhaf hikayesini de yazan Fitzgerald ve eşiyle tanışıyor. Sonra ise o zamanlar henüz ilk kitabını yazmış Hemingway, filmde önemli bir eleştirmen olarak gösterilen, gerçek hayatta Picasso'nun çizdiği meşhur bir portresi de olan kadın yazar Gertrude Stein, ressamlar: Picasso, Dali, Lautrec, Henri Matisse, Paris'e moda okumaya gelmiş güzel Adriana, besteci Cole Porter, şarkıcı/dansçı Josephine Baker ile tanışıyor.

Bir sahnede Gil, Hemingway'den nasıl iyi kitap yazabileceği hakkında tavsiye alıyor:
"Ernest Hemingway: You'll never write well if you fear dying. Do you? 
Gil: Yeah, I do. I'd say probably, might be my greatest fear actually. 
Ernest Hemingway: It's something all men before you have done, all men will do. 
Gil: I know, I know. 
Ernest Hemingway: Have you ever made love to a truly great woman? 
Gil: Actually, my fiancé is pretty sexy. 
Ernest Hemingway: And when you make love to her, you feel true, and beautiful passion. And you for at least that moment, lose your fear of death. 
Gil: No, that doesn't happen."


Özetle eğlenceli, belki biraz dikkat gerektiren, keyifli bir film.

11 Eylül 2012 Salı

Aksatılmış blog ve bir toparlama

İşe girdikten sonra ilgimi azalttığım blogum, geçen yılın ekim ayında Gürcistan'a taşınmamla iyice sahipsiz kaldı. Yeni bir ülkede kısa süre için de olsa yeni bir hayat kurarken, evde oturup film izlemek yerine keşfedilecek bir ülke ve dünyanın her yerinden gelen insanlarla dolu bir şehri tercih ettim. Tabii bir de ülkedeki sinemalarda filmlerin Rusça ya da Gürcüce yayınlanması da film izlemek diye bir etkinliği bana iyice unutturdu.

Son bir ayda ise, belki de artık eski alışkanlıklarımı özlemem nedeniyle, film izlemeye başlamam en azından izlediğim filmlerin isimlerini ve aklımda kalanları yazdığım bir gönderi hazırlamalıyım diye düşünmeme sebep oldu. İşte filmler ve ilgili bir kaç cümle:

The Adventures of Tintin (2011): Tenten ne salakmış, köpeği olmasa bir hiçmiş diye düşündürten eğlenceli animasyon film.

Under the Sea 3D (2009): Evde 3D televizyon varsa, ya da IMAX'te denk gelirse izlemesi keyifli, Jim Carrey'in sesinden okyanus altı belgeseli.

The Night Listener (2006): Robin Williams'ın canlandırdığı başrol karakteri geceleri yayınlanan bir programda radyocudur, hayranı olan hasta bir çocuk nedeniyle başına değişik olaylar gelir.

Black Hawk Down (2001): Susayacak kadar bile sürmeyeceğini düşünerek, Somali'de girdikleri bir çatışmada sıkıntılı saatler geçirip bir sürü kayıp veren Amerikalı askerlerin hikayesi, ünlü bir sürü artistle dolu. Savaş filmi sevmiyorsanız, oyuncular yakışıklıymış, filmin görüntüleri çok iyiymiş gibi oyunlara gelmeyin benden söylemesi ;).

Largo Winch (2008): Çok zengin bir adamın öldürülmesinden sonra ortaya çıkan evlatlık oğlunun, holding yönetime geçmesini önlemek için dönen dolapları anlatan güzel görüntülerle dolu izlemeye değer bir film.

The Raven (2012): Edgar Alan Poe'nun şiirlerinden esinlenen bir katilin, şairin yardımıyla yakalamasını anlatan bir film. Filmi izlerken ben bunu anlatan romanı okudum diye düşündüm, açıkcası kitap da çok ilgimi çekmemişti, sadece Poe'yu tanımak açısından okumak güzel olmuştu. Filmde de olayları hatırladığım için uyudum, bu nedenle film hakkında pek yorum yapmayayım :).

A Wednesday (2008): Bombey'de şehrin 5 önemli noktasına bomba koyduğunu ve istedikleri yapılmazsa sırayla patlatacağını söyleyen bir adamın, devlet yönetimini ve polisi bir gün içinde soktuğu paniği izleten dram ve aksiyonun bir arada bulunduğu güzel bir film.

Iron Man: (2008): Seneye üçüncüsünün geleceğini duyunca, sevmeyeceğimi düşündüğüm halde en azından ilk filmi izleyeyim fikrim olsun diye düşünerek izlediğim başarılı bir film, bakalım ikincisi hakkında ne düşüneceğim.

Steig Larsson Millenium Trilogy (2009): (The Girl With The Dragon Tattoo(Män som hatar kvinnor), The Girl Who Played With Fire(Flickan som lekte med elden)) İsveçli yazar Steig Larsson'un yazdığı roman üçlemesinin, gene üçleme olarak çekilmiş film versiyonunun ilk ikisini izledim. İlkinde, bir gazeteci kırk yıl önce ölmüş bir kadının nasıl öldürüldüğünü bulmaya çalışıyor. Ona olayı çözmesinde ise tam bir baş belası olarak nitelendirilen hacker bir kız(ejderha dövmeli kız) yardım ediyor. İkincide ise, kızla gazeteci başka bir olayı çözmeye girişirler, olayı çözerlerken kızın bilinmeyen geçmişi de ortaya çıkıyor. Filmler başarılıydı, ama kitabın çok daha güzel olduğunu duydum bir İsveçli'den. Okumak gerek, belki filmlerden sonra olması daha mantıklı hayal kırıklığı yaşamamak için ;).

The Constant Gardener (2005): Bir adamın çok sevdiği karısının öldürülmesiyle önce ilişkisini sorguladığı, sonra karısının çözmeye çalıştığı yasadışı işleri araştırdığı, başta savaş filmi gibi görünen ama aslında sadece savaş ortamında geçen duygusal bir macera filmi.

Toast (2010): Genelinde bir çocuğun aşçı olmasını anlatırken yemek yapmayla ilgili çok detay bulunmasa da, oyuncularıyla sıcak, görüntülerdeki pastel tonlarındaki renklerle sevimli, 1960'ların İngiltere'sinde geçen bir meşhur olma hikayesi..

Red (2010): Başrollerinde Bruce Willis, Mary-Louise Parker, Morgan Freeman'ın olduğu keyifli bir aksiyon-komedi filmi.

Machete (2010) : Robert Rodriguez adını duyunca aklıma 1996'da çektği From Dusk Till Dawn filmi geliyor. O sebeple bu da, tarzına yarışır uçukluğu barındıran bir film. Teksas senatörünü vurması için tutulan Machete, oyuna geldiğini anlayıp bu sefer kendini tutan adamın peşine düşüyor. Filmin sade konusu bu, ama yönetmen farkıyla film ilgi çekici. Ancak, özellikle kanlı filmlere dayanamayanlar asla izlemesin uyarısını yapmalıyım, çünkü film palayla kesilen organlar ve delinen insanlarla dolu...

Bu uzuun yazımı bitirirken birazcık Gürcistan filmlerinden bahsedeyim. Tiflis'e geldikten sonraki ilk haftalarımda tanıştığım sinemaya meraklı bir gürcü, çeşitli filmler önermişti. Notlarıma baktığımdaysa isimlere ulaştım... Ermeni asıllı Gürcü yönetmen Sergei Parajanov'un Sayat Nova (The Color of Pomegranates 1968) ve Ambavi Suramis tsikhitsa (The Legend of Suram Fortress 1984) filmleri ile Gürcü yönetmen Otar Iosseliani'nin Lundi matin(Monday Morning 2002) adlı filmi. Bir ara tekrar izlemeye çalışırım, izlersem yazarım :).