Bu sene pek anlamadan geçti yaz, bir de ramazanın gelmesiyle hava soğudu sanki daha ağustos bitmeden... Nasıl geçti yaz diye düşünürken fazla yalnız kalmadığımız o nedenle çabuk geçtiğini farkettim. Haziran sonu dayımla beraber geldik, sonra dayım gitti kuzenimi de alıp geldi. Daha sonra havalar güzel gitti deniz-kum-güneş takıldım, ama o da sıktı bir süre sonra.Sonra da diğer kuzenim geldi eve neşe getirdi tekrardan. Uff yazlık yalnız hiç çekilmiyor, 4 kişiyken yalnızız birileri gelse diye yakınırken iki gündür kardeşimle tekiz bu daha fenaymış.... Neyse kuzenim burdayken teyzem süpriz yapıp geldi, sonra onlar gitti gene yalnız kalmışken dayım tekrar geldi. Sonra annem ve babam ankaraya gitti, sonra dayım gene gitti ve kardeşimle yalnızız....
Evle uğraşmak da zor işmiş gerçekten ki tek yaptığımız bahçeyle ilgilenmek ve yemek yapmak olduğu halde. Bamyaları toplarken dikenleri elime batıyor, böğürtlenlerin olmuşlarını ararken düşmemeye çalışıyorum, domates toplamak ve kuru dalları temizlemek çok eğlenceli, biberleri koparmayı pek sevmiyorum. Bahçe sulamaksa tam bir eziyet, babam gelse de kurtarsa :D Sadece sanal tarlayla uğraşmıyorum ben :) Ama ne bu tarla ya da ne de öbür tarla iş bulmamı sağlamıyor bana... :(
İyi olmayan şeyler olmasına rağmen(bazı oyunculuklar mesela Kaan Urgancıoğlu, o ağlarken biz gülüyorduk), çok beğendiğim ve bugün televizyonda görene kadar hiç haberim olmayan Ferhan Şensoy filmi ve tam adıyla "Son ders: Aşk ve üniversite".... Ben çok güldüm ama çok ağlayanlar da duydum :)
***spoiler***
Daha önce bir kısmını izlediğim norveç filminden sonra aynı yönetmenin(Petter Nass) filmlerine baktığımda görmüştüm ve ancak izleyebildim. Romantik komedi ama pek klasik değil, otistiklerin çevresinde geçiyor. Belki bir açıdan klasik bir hikaye ama özellikle Radha Mitchell'in oyunculuğu(hah şeklinde hıçkırığı andıran gülmesi de harikaydı), müzikler ve filmin renkliliği filmi bir kaç kez izletir.
